Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

(μια φανταστική συνέντευξη ή λίγο φως στην συσκότιση)

Ο ΛΕΟΝΤΟΚΑΡΔΟΣ ΤΑ «ΜΑΝΤΖΟΥΝΙΑ»

Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ» ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

Πως δημιουργήθηκε η Οικονομική κρίση και γιατί δεν την προλάβαμε;

Η κρίση δεν δημιουργήθηκε από «αβλεψία» κάποιων «golden boys» και ούτε είναι ζήτημα «προληπτικής θεραπείας». Η κρίση είναι συστατικό στοιχείο της ίδιας της λειτουργίας του Καπιταλισμού και ειδικότερα του νεοφιλελεύθερου μηχανισμού του. Θα λέγαμε ότι αποτελεί αναπόσπαστη Οργανική λειτουργία, της ίδιας της ύπαρξης του. Γιατί, όπως είναι γνωστό, ο Καπιταλισμός «ζει και ανασαίνει» για το κέρδος, που σημαίνει, απλά, ότι ενώ παραγάγει και διαθέτει όλο και περισσότερα αγαθά, ταυτόχρονα συρρικνώνει τις αμοιβές των εργαζομένων, για να πετύχει όλο και υψηλότερα περιθώρια κέρδους. Εδώ ακριβώς δημιουργείται και η πρώτη, μεγάλη αντίφαση. Καταναλωτές είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που καλούνται να καταναλώσουν περισσότερα παραγόμενα προϊόντα και υπηρεσίες, με χαμηλότερους πόρους. Επειδή αυτό είναι πρακτικά ανέφικτο, εδώ ακριβώς, υπεισέρχεται ο άλλος πυλώνας του Καπιταλισμού που είναι το Τραπεζικό σύστημα και το οποίο δανείζει (με τοκογλυφικούς όρους) τους καταναλωτές και τις μικρές επιχειρήσεις (που προσπαθούν να επιβιώσουν από την Κεφαλαιακή συγκέντρωση των μονοπωλίων ). Αυτό το έργο δημιουργεί μια πρόσκαιρη πλασματική ευδαιμονία, έως ότου η συγκέντρωση του χρήματος από το Διεθνές Κεφάλαιο και το Τραπεζικό σύστημα, δημιουργεί ασφυξία στην αγορά και αδυναμία πληρωμών. Πρώτοι οι εργαζόμενοι ως «οφειλέτες» πληρώνουν τα «σπασμένα» της κρίσης.

Γιατί οι Τράπεζες, που δεν είναι παραγωγικός τομέας, έχουν υπερκέρδη όλο και υψηλότερα, κάθε χρόνο;

Επειδή η, όλο και μεγαλύτερη, κατανάλωση έχει θεοποιηθεί. Ειδικότερα με τον δείκτη ευημερίας, οι κοινωνίες οδηγήθηκαν στο μοντέλο της υπερκατανάλωσης που επιτυγχάνεται μέσω του δανεισμού. Αυτή η εξάρτηση από τον δανεισμό επιτυγχάνει δύο πράγματα, αφ’ ενός μαζική μεταφορά (με βίαιο τρόπο) κεφαλαίων, που αποκτήθηκαν από την υψηλή κερδοφορία, στον Χρηματοπιστωτικό τομέα της Οικονομίας, και αφ’ ετέρου στην επιβράδυνση και εκδήλωση της κρίσης. Το πρόβλημα δεν είναι στην παραγωγικότητα αλλά στην διανομή του παραγόμενου πλούτου. Αφού οι εργαζόμενοι αμείβονται όλο και λιγότερο, για όλο και μεγαλύτερη παραγωγή που προσφέρουν, κάποιοι άλλοι και κυρίως οι Τράπεζες, εισπράττουν τον αδιανέμητο πλούτο μέσω του δανεισμού. Μας λένε: «Αυτά που σας κλέβουμε, σας τα δανείζουμε για να καταναλώνετε τα προϊόντα μας, που βεβαίως θα μας τα επιστρέψετε με τόκους και πανωτόκια».

Πως η Οικονομική κρίση συμβάλει στην έκρηξη της ανεργίας;

Το μοντέλο παραγωγής, διανομής και συγκέντρωσης κερδών, που περιγράψαμε, στην Οικονομική ύφεση (κρίση) παύει να λειτουργεί αποτελεσματικά. Η έλλειψη πόρων, χτυπάει την κατανάλωση, αυτή με την σειρά της την παραγωγή (που θα διατεθούν τα προϊόντα;) και άρα οι εργαζόμενοι δεν μας είναι πλέον χρήσιμοι. Συρρικνώνουμε την παραγωγή και απολύουμε τους εργαζόμενους. Εδώ ακριβώς είναι και ο «φαύλος κύκλος» της Οικονομικής διαχείρισης του νεοφιλελεύθερου Καπιταλιστικού μοντέλου. Η έξοδος από την κρίση απαιτεί ενίσχυση της κατανάλωσης και διανομή πόρων στην αγορά. Η υψηλή ανεργία στεγνώνει την αγορά και την κατανάλωση, ακριβώς λόγω της έλλειψης πόρων.

Η έξοδος από την κρίση απαιτεί σκληρά μέτρα και γενναίες αποφάσεις; Αν ναι, τότε γιατί ο Καραμανλής και η ΝΔ, που τα ευαγγελίζονται (χωρίς προεκλογικά να ωραιοποιούν την κατάσταση) πρέπει να καταδικαστούν;

Γενναίες αποφάσεις, ναι. Σκληρά μέτρα, ναι. Αλλά για ποιόν; Για τους εργαζόμενους (θύματα) ή για αυτούς που γέννησαν την κρίση (θύτες). Δεν είναι θέμα αντεκδίκησης. Είναι θέμα εξόδου από την κρίση. Τη προτείνει ο «λεοντόκαρδος» Καραμανλής: · Πάγωμα μισθών και συντάξεων

· Περαιτέρω μείωση των φορολογικών συντελεστών, των μεγάλων επιχειρήσεων. · Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας (μέσω κοινοτικών κονδυλίων και με την δημιουργία αφορολογήτων αποθεματικών) χωρίς καμία διασύνδεση της με επανεπένδυση κερδών και προγραμμάτων διασφάλισης και αύξησης της απασχόλησης.

· Περαιτέρω συρρίκνωση του Δημόσιου τομέα της Οικονομίας.

· Περιστολή των Δημοσίων δαπανών (όχι των στρατιωτικών, αλλά στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση).

· Επέκταση του θεσμού της μερικής απασχόλησης και των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Δεν νομίζουμε να χρειαζόμαστε άλλα «γενναία» μέτρα. Ήδη τα προαναφερθέντα είναι ο βασικός άξονας πολιτικής που αναπαράγει και βαθαίνει την κρίση με αποτέλεσμα την εξαθλίωση των παραγωγικών τάξεων, την υπερχρέωση της χώρας, την όξυνση των Δημοσιονομικών στρεβλώσεων. Δύο μόνο παραδείγματα: Πρώτον Ιδιωτικοποίησαν σχεδόν το σύνολο του Δημόσιου Τραπεζικού τομέα (Ιονική, Εθνική, Εμπορική, Γενική) και εισπράχθηκαν 10,3 δις €. Οι Τράπεζες κατέγραψαν και καταγράφουν δις κέρδη, αποστερώντας τα από την Δημόσια διαχείριση και ενισχύοντας αντιαναπτυξιακές δράσεις. Στην κρίση που γέννησαν, η Κυβέρνηση άμεσα (ενισχύσεις) και έμμεσα (εγγυήσεις) τους απέδωσε 28,5 δις €. Ιδιωτικοποιήσεις και νεοφιλελευθερισμός, στο μεγαλείο τους! Δεύτερον Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν δανείζει το Ελληνικό κράτος, αλλά τις Ελληνικές Τράπεζες με επιτόκιο 1%, οι οποίες με τη σειρά τους δανείζουν το Ελληνικό Δημόσιο με επιτόκιο 5%. Αυτό λέγεται σύμφωνο σταθερότητας των Βρυξελλών και το επικαλούνται ως μπαμπούλα.

Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι ίδια με αυτήν της ΝΔ;

Η πράσινη Οικονομία και η Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι στην σωστή κατεύθυνση; Η εξαγγελθείσα(;) πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ίδια, με αυτήν της ΝΔ. Είναι όμως προς την ίδια κατεύθυνση, αλλά Αριστερότερη. Πόσες μοίρες πιο αριστερά ομολογουμένως δεν διακινδυνεύουμε την πρόβλεψη. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ έχει την τάση της Αριστερής φρασεολογίας και της Δεξιόστροφης πολιτικής. Τι λέει λοιπόν (όταν μιλάει γενικώς) το ΠΑΣΟΚ με εγγυητή τον Γιώργο:

· Αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων (μα αυτός είναι 0,8% , δηλαδή ονομαστική αύξηση από 6 – 7 € τον μήνα).

· Ενιαίος φορολογικός συντελεστής για όλους. (Ναι, αλλά με πιο όριο αφορολογήτου των εργαζομένων, με πιο φορολογικό συντελεστή για τις μεγάλες επιχειρήσεις και ειδικότερα με πιο συντελεστή φορολόγησης των Τραπεζικών κερδών).

· Επαναδιαπραγμάτευση του χρόνου προσαρμογής στο Σύμφωνο σταθερότητας που απαιτούν οι Βρυξέλλες. (Δηλαδή να κερδίσουμε χρόνο για να προσαρμοστούμε στις απαιτήσεις του «Σοσιαλιστή» Αλμούνια και όχι επιλογή άλλης κατεύθυνσης).

· Ευταξία στις Δημόσιες δαπάνες και περιορισμός τους, μέσω του συστήματος των Δημοσίων προμηθειών. (Σωστά, αλλά ποιες Δημόσιες δαπάνες; Για παράδειγμα μπορώ να περιστείλω τις δαπάνες (και προμήθειες) για την παιδεία μέσω των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων ή πιο sic των μη Κρατικών. Γιατί για τους εξοπλισμούς δεν ακούσαμε τίποτα). · Προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης με ΟΤΕ και ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ για συμμετοχή του Δημοσίου. ( Η ακύρωση των συμβάσεων της ΝΔ, έγινε προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης. Γιατί πιστεύετε ότι θα το κάνουν άραγε και αν ναι, με ποιους όρους;).

· Εφαρμογή πράσινης Οικονομίας με εργαλείο την πράσινη ανάπτυξη. (Όμως να συμφωνήσουμε ότι τα καταστροφικά για το περιβάλλον «αναπτυξιακά» έργα δεν είναι πράσινα, όπως δεν είναι και η στάση σας για τον Υμηττό και τον Βοτανικό. Η πράσινη ανάπτυξη αφορά την παραγωγή , την κατανάλωση και τέλος τον τρόπο ζωής.. Και τέλος πάντων, ποιος πληρώνει αυτή την ανάπτυξη, το φορολογικό σύστημα και με ποια πολιτική αναδιανομής; Αφού λοιπόν η πράσινη ανάπτυξη επιδοτείται από το Δημόσιο χρήμα, γιατί να μην είναι υπό κοινωνικό έλεγχο , συνεταιρισμούς και εταιρείες ειδικού σκοπού. Οι πολυεθνικές κατασκευάζουν καλύτερα φωτοβολταϊκά τόξα με πόρους όλων μας;). Συμπερασματικά με «μαντζούνια» δεν γιατρεύεις τον καρκίνο. Θέλει αλλαγή πολιτικής και βαθιές τομές.

Το ΚΚΕ όμως

έχει εκφρασμένη άποψη για τον Καπιταλισμό, τα μονοπώλια και τις αιτίες που γεννούν την κρίση. Μάλιστα είναι οι μόνοι που αρνούνται να γίνουν διαχειριστές της κρίσης.

Πράγματι το ΚΚΕ έχει άποψη και μάλιστα εκφρασμένη εδώ και έναν αιώνα. Η «επαναστατική γυμναστική» επιτάσσει την επανάληψη των ασκήσεων (για να διατηρούμαστε σε φόρμα) ανεξαρτήτως συνθηκών, τόπου και χρόνου. Σε όλες τις εποχές, σε όλες τις χώρες και υπό τις όποιες συνθήκες, το ΚΚΕ τα ίδια λέει.. Απλά γιατί δεν έχει ανάλυση και πολιτική εξόδου από την κρίση. Όλα παραπέμπονται σε ένα απώτερο μέλλον, σε ένα άλλο σύστημα (Σταλινικό ίσως;) που θα επιλύσει μόνο του όλα τα δεινά. Μάλιστα επιχαίρουν γιατί η βαθιά κρίση επαναστατικοποιεί τις λαϊκές μάζες, εφόσον βεβαίως ψηφίζουν ΚΚΕ. Όσο για την άρνηση τους να διαχειριστούν την παρούσα κρίση, ρωτάμε: Η πρόταση για βασικές αποδοχές μισθών και συντάξεων 1.400 €, αφορά στα πλαίσια του παρόντος σε κρίση, ή άλλου συστήματος; Η πρόταση για κρατικοποίηση όλων των Οργανισμών κοινής ωφέλειας και των Τραπεζών, θα γίνει από το καπιταλιστικό σύστημα ή κάποιο άλλο; Η απαγόρευση απολύσεων αφορά τα «αφεντικά» του κεφαλαίου ή την «κολλεκτίβικη» παραγωγή; Δεν γίνεται των άλλων «καρύδια» και βροντάνε, εμάς βαμβάκια και σιωπάνε. Καλή και άγια η κριτική όλων αλλά σας κατατάσσει σαν κίνημα διαμαρτυρίας.

Προτάσεις έχει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ακριβώς μέσω της ανάλυσης της κρίσης και των αιτιών που την γεννούν προκύπτει ένα βασικό στοιχείο. Η αλλαγή κατεύθυνσης της Οικονομικής, κυρίως, πολιτικής μας. Με μέτρα, μακράς πνοής, που θα μετασχηματίζουν την Κοινωνία, Οικονομικά και θεσμικά. Μέτρα που θα στηρίζονται και προωθούνται, καθημερινά, από το ευρύτερο δυνατό μαζικό κίνημα, που οφείλουμε να χτίσουμε μέρα την μέρα και ώρα την ώρα. Μέτρα άμεσης εφαρμογής, αλλά εργαλεία μακροπρόθεσμων δομικών αλλαγών. Λέμε (επιγραμματικά):

ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ

Με νομοθετική ρύθμιση να ενισχυθούν τα πραγματικά εισοδήματα, ώστε να πλησιάσει τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, προκειμένου να ενισχυθεί η κατανάλωση και να τονωθεί η Οικονομική δραστηριότητα.

ΑΝΕΡΓΙΑ

Επειδή μαζί με την «κρυφή» ανεργία, οι άνεργοι εκτιμώνται στο 1,1 εκατομμύρια, που αποτελούν «ωρολογιακή βόμβα» για κάθε Οικονομία επιβάλλεται τα 5 επόμενα χρόνια να δημιουργηθούν 500.000 νέες θέσεις εργασίας (100.000 το χρόνο) με κάλυψη όλων των χιλιάδων οργανικών κενών στην εκπαίδευση, στην υγεία και πρόνοια και μέσω αύξησης των δημοσίων επενδύσεων.

ΕΡΓΑΣΙΑ

Κατάργηση όλων των νόμων για την «ευέλικτη» εργασία. Του ν.2639/1998 που εκτείνει τη μερική απασχόληση στο δημόσιο τομέα, του ν.2874/2000 που αυξάνει τα όρια των απολύσεων, του ν.2956/2001 για υπενοικίαση εργαζομένων κ.λπ

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ

Άμεση μείωση τους στο μισό.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Δημόσιος πυλώνας στο Τραπεζικό σύστημα μέσω της ανάκτησης του ελέγχου της Εθνικής, του Ταμιευτηρίου και της Αγροτικής. Ίδρυση Τραπεζών ειδικού σκοπού, για την στέγη και τις μικρές επιχειρήσεις.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Ανάκτηση από το Δημόσιο των εταιρειών στρατηγικής σημασίας.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανατροπή της σχέσης έμμεσων και άμεσων φόρων (60-40). Μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης Αύξηση του αφορολογήτου των μισθωτών και συνταξιούχων και μείωση της φορολογικής τους κλίμακας. Φορολόγηση στην μεγάλη περιουσία και στα εισοδήματα της εκκλησίας. Αύξηση των φορολογικών συντελεστών για ΑΕ, ΕΠΕ, Τραπεζικών κερδών. Κατάργηση της φορολογικής ασυλίας των εφοπλιστών. (Δεκάδες άλλα μέτρα στον ίδιο άξονα).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Πληρωμή των χρεών του Δημοσίου και στήριξη του Δημόσιου χαρακτήρα της.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Κατάργηση όλων των «δασοκτόνων» νόμων (π.χ. νόμος Δρυ) Οικολογικός μετασχηματισμός της Ελληνικής Οικονομίας και Κοινωνίας. (π.χ. Ρυθμιστικό σχέδιο, Συγκοινωνιακός σχεδιασμός, Αναπτυξιακό σχέδιο νέων μορφών παραγωγής φυσικής ενέργειας από Δημόσιο και εταιρείες ειδικού σκοπού, Αντικατάσταση κάθε ρυπογόνου παραγωγής κ.λ.π.).